Dag 1 Amsterdam – Phoenix
Yes! De vakantie is begonnen. Hier hebben Roland en ik zoveel maanden naartoe geleefd en eindelijk is het zover. De koffers zijn gepakt en ales moet natuurlijk even op de foto. Natuurlijk met een mooie achtergrond, het Amerika-dekbed van Roland.
Woensdagavond lagen we lekker op tijd in bed, maar na 3 kwartier waren we nog wakker en toen besloot Roland maar weer op te staan.
Gelukkig ben ik even later wel in slaap gevallen. We hadden de wekker gezet op 4.15 uur, maar voor die tijd was ik al wakker. Een slechte nacht dus.
Om 6.00 uur werden we opgehaald door de vader van Roland. Onderweg hebben we even in de file gestaan bij Almere en om precies 8.00 uur kwamen we aan bij vertrekhal 3 op Schiphol.
Het inchecken verliep vlot, het was nog helemaal niet druk. Bij de douane ging de pieper bij mij weer eens af. Ik werd gefouilleerd en kon daarna doorlopen.
Roland had trek gekregen en we kochten voor hem een broodje en voor ons allebei wat drinken. Bij de incheckbalie hadden we onze groene en witte visa-formulieren al gekregen die we nu mooi konden invullen. Ik maakte een foutje, ik noteerde Phoenix als stad waar we de eerste nacht zouden slapen, maar het moest Scottsdale zijn. Later nog maar even opnieuw invullen. Nadat we een paar tijdschriften hadden gekocht zijn we naar de gate gelopen. Het interview konden we samen doen en dat verliep vlot.
In het vliegtuig aangekomen was ik blij. We hadden extra beenruimte gekocht (Economy Plus) en dat kon je echt wel merken. Fijn! We konden onze benen helemaal strekken. Het vliegtuig vertrok een half uur later dan gepland. Ik heb wat gesuft/geslapen, naar de radio geluisterd, want ik had geen zin in een film. Roland keek naar de film Definitely Maybe. Even later hebben we een potje scrabble gespeeld. Zo kwamen we de tijd wel door.
Ik voelde me niet echt lekker, last van mijn darmen/maag, een beetje misselijk. Misschien toch wat spanningen, ik zie meestal wat op tegen de lange vlucht. Het eten, ik koos voor chicken, heb ik ook niet opgegeten. Alleen het witte bolletje met een beetje boter. Roland vond zijn eten (chicken) ook niet echt smaken. Later kregen we allebei een mooi blauw doosje waar een broodje, een mars en een zakje nibbit-chips in zat. Ik heb alleen de chips gegeten. Die mars komt tijdens de vakantie wel op.
We kwamen een half uur eerder dan gepland aan in Washington. Eerst moesten we door immigrations wat redelijk vlot ging. Er was een aardige man die me vragen stelde, hij zag dat ik in mei al twee keer eerder in Amerika was geweest en hij zei dat mei één van de beste maanden was om het land te bezoeken.
Daarna hebben we de koffers opgehaald, we moesten er wel even op wachten. Toen we de koffers eindelijk hadden, moesten we in een hele lange rij gaan staan voor de scanner. Vóór ons in de rij stond een Nederlands echtpaar die voor de eerste keer naar Amerika ging. We kwamen er al snel achter dat ze, op 2 reserveringen na, helemaal niks hadden voorbereid. Ze gingen op de bonnefooi, hadden ook niet echt een route. Ze vertelden dat ze de volgende dag onderin de Grand Canyon wilden staan met hun tent. Toen ik bijvoorbeeld vroeg wat ze in San Francisco wilden doen, konden ze daar geen antwoord op geven. Ik heb ze wat tips gegeven en Roland later in het rokershok ook.
Na een hele tijd wachten mochten we door de scanner en natuurlijk ging het alarm weer af bij mij. Ik moest er nog een keer doorheen en toen was het goed. Mijn rugzak werd even nagekeken en daarna konden we eindelijk verder. Tijd voor onze eerste frappucino! Lekker! Bij de gate hebben we lang zitten wachten. Ik was zo moe! Ook misselijk van de moeheid. Dit was echt afzien voor mij. Roland zat ook al met rode ogen en we moesten nog zo’n 5 uur vliegen. We kwamen er na een tijdje ook achter dat we bij de verkeerde gate zaten, er was een gate-change geweest. Van D10 moesten we naar D20. Daar zagen we het andere Nederlandse stel met nog een aantal anderen in de rij staan bij een onbemande balie. Ik zei nog tegen Roland, wat doen ze daar? Ze wilden opnieuw inchecken. Nadat Roland zei dat dat niet nodig was, konden zij ook rustig gaan zitten.
Uiteindelijk zaten we, een half uur later dan gepland, in de lucht. Na uren, toen we boven Phoenix vlogen, zagen we allemaal lichtjes beneden ons. Het was al donker buiten (20.30 uur). Een mooi gezicht. Toen we eenmaal geland waren, voelde ik me meteen een stuk beter. Ook prettig om weer even een wandeling te maken.
Onze koffers kwamen na een half uurtje wachten aan en daarna zijn we naar de gratis shuttlebus gelopen die ons naar het autoverhuurbedrijf (Alamo) zou brengen. We zagen dat het Nederlandse echtpaar bij een andere (verkeerde) bushalte stond te wachten, dus Roland heeft ze even opgehaald.
Bij Alamo aangekomen bood een medewerker voor $11 per dag extra een grotere SUV aan, omdat we graag een grote auto wilden en na overleg zijn we daarmee accoord gegaan. Even later werd onze auto voorgereden. Wat een mooie, grote wagen! Het was al donker buiten en je kon de vele rode lampjes in de auto goed zien. En wat een ruimte! We moesten even een rondje rijden voor TomTom het signaal oppikte en in een half uur reden we naar ons hotel in Scottsdale. We hebben beide nog even gedoucht en tegen 11.45 uur lagen we in bed. Ik was al voor een groot deel over mijn enorme moeheid heen, toch sliepen we binnen een paar minuten.
Dag 2 Scottsdale – Tucson Temperatuur: 36 C
Rond 1.00 uur vannacht werd ik wakker en het duurde even voor ik weer in slaap viel. Hetzelfde herhaalde zich om 3.00 uur. Om 4.00 uur werd ik voor de derde keer wakker en ik voelde me meteen fit, ondanks dat ik maar 4 uur slaap had gehad. Door mijn gedraai werd Roland ook wakker en voelde zich ook prima. Ik heb even naar huis gebeld om te zeggen dat we veilig zijn aangekomen. Even later waren we bezig een boodschappenlijstje te maken voor de Walmart en om 4.30 uur lag ik heerlijk in bad.
Vanaf 6.30 uur konden we ontbijten bij het hotel, maar toen we daar naar binnen liepen zagen we al dat het niet veel voorstelde. Ik pakte een plak krentebrood, maar dat voelde droog en oud aan. De wafel die ik pakte was in het midden nog bevroren. We dronken de koffie en jus ‘d orange op (wat wel lekker was) en besloten wat eten te kopen bij de Walmart.
Daar aangekomen pakten we een wagentje, want we hadden heel wat op ons lijstje staan. Fijn om hier weer te zijn, ik kan me hier uren vermaken! Roland trouwens ook. Eerst keken we bij de koelboxen. Er was niet eens zo heel veel keus, maar we zagen wel een hele mooie rode staan. Lekker groot. Het leek me handig om een soort krat te kopen waar we flesjes water en etenswaren in konden bewaren. We vonden een plastic box met deksel. Ook kochten we plastic bordjes en bestek, wat bekertjes en een doos tissues. Altijd handig. Daarna naar de andere kant van de Walmart voor een flink aantal flesjes water, broodjes, boter, turkey, vruchtenyoghurt en een bakje geschild fruit. Ons ontbijt dus.
Na een uur en een kwartier waren we klaar en reden we naar Goldfield, een spookstadje / mijnstadje. Het was eigenlijk een mini-dorpje met wat cafe’s, winkeltjes en een kleine gevangenis. Als je op weg bent vanuit Phoenix naar de Apache Trail is het leuk om hier even te gaan kijken. We maakten wat foto’s en na een klein half uurtje zijn we verder gereden. Later, aan het begin van de Apache Trail, hebben we 
gepicknickt.
De Apache Trail is een leuke, bochtige route waar je vooral veel bergen en cactussen ziet. We hebben veel foto-stops ingelast.
Op een gegeven moment was ik foto’s aan het maken van een paar roofvogels toen ik een raar, geel insect op me af zag vliegen. Ik volgde hem en zag dat hij met een wespennest bezig was. Deze wespen zien er heel anders uit dan onze wespen in Nederland.
Toen we weer verder reden zagen we een roadrunner de weg over schieten. Dat ging wel heel snel. Ik vond het leuk om de Apache trail te rijden, maar hij had van mij ook de helft korter mogen zijn.
Om 16.00 uur kwamen we aan bij ons hotel in Tucson. Hier blijven we 2 nachten. Vrijwel meteen hebben we onze zwembroek/bikini aan gedaan en zijn we naar het zwembad gelopen. Het was 36 graden Celcius, dus hadden we wel wat verkoeling nodig. Het was heerlijk in het water.
Daarna, rond 17.30 uur, zijn we in de auto gestapt op weg naar Applebee’s. Ik was daar nog nooit geweest en wilde hier graag mijn eerste spareribs eten. Helaas was het hier ontzettend druk, dus besloten we naar het Outback steakhouse te gaan wat tegenover Applebee’s lag. Hier hoefden we niet te wachten op een tafeltje. Ik bestelde een halve portie babyribs en zei tegen Roland dat hij dat ook maar moest doen, aangezien ik mijn bord waarschijnlijk toch niet leeg kreeg. Na een heerlijk broodje met gezouten boter kwamen de spareribs op tafel. En ik vond het best lekker! Toch heeft Roland de helft van mijn portie opgegeten, zelfs een halve portie was nog te veel voor mij.
Tegenover de Outback bleek een Mall te liggen en daar zijn we naar binnen gegaan. Bij Old Navi heeft Roland een tas vol nieuwe kleding gekocht. Het was zo goedkoop! Ik was op zoek naar een roze Nike-petje. Er bleek een Nike-store te zitten en die hadden inderdaad een roze petje, maar deze stond mij niet zo leuk, dus heb ik een witte gekocht. Wel verstandig met die hete zon zo op je hoofd.
Het is nu 21.00 uur. Roland is in slaap gevallen en ik ben eigenlijk ook wel moe. Ik ga lekker vroeg naar bed vanavond. Morgen staat Saguaro National Park op het programma en een groot vliegtuigkerkhof. Roland zou eigenlijk morgenochtend naar Biosphere 2 gaan, maar daar ziet hij vanaf. Te weinig tijd.
Dag 3 Tucson Temperatuur: 37 C
Gisteravond lagen we om 21.15 uur al in bed. We waren zo moe dat we vrijwel direct in slaap vielen. Om 2.15 uur waren we klaar wakker. Roland ging buiten een sigaret roken en zette even later de tv aan. De film Dirty Dancing was op tv en daar hebben we naar gekeken. Daarna zijn we weer in slaap gevallen en om 5.30 uur werden we weer wakker en zijn we opgestaan. Om 6.30 uur waren we helemaal klaar en reden we naar de Ihop. Roland koos voor de Rooty Tooty Fresh ’n Fruity en ik koos voor de strawberry/banana pancakes met whipped cream (expres een kleinere portie) Heerlijk!
Daarna reden we naar een Walmart Superstore waar we nog wat inkopen deden. We hebben daar uitgebreid (ruim anderhalf uur) rondgekeken en toen we uitgeshopt waren zijn we naar het vliegtuigkerkhof gereden. Onderweg hebben we onze eerste smoothie gedronken bij Dunkin’ Donuts. Roland kocht daar 2 pakken koffie om mee te nemen naar Nederland.
De vliegtuigen die we even later zagen staan, stonden achter een hek en je kon er niet bij komen, maar dat wisten we vantevoren. Het liefst hadden we een tour gedaan, maar dat kon niet op zaterdag. Helaas. Er stonden veel militaire vliegtuigen.
Na een aantal foto’s zijn we doorgereden naar Saquaro NP. Bij de ingang hebben we een National park Pass gekocht en vervolgens hebben we een 8-mile lange loop gereden door een gedeelte van het park. Een erg mooi park trouwens, er liep een hele mooie geasfalteerde, kronkelige weg door het park en je had regelmatig de mogelijkheid om te stoppen. Er groeiden natuurlijk erg veel cactussen en de uitzichten waren prachtig. Helaas hebben we niet veel dieren gezien, behalve een specht op een cactus en ik zag nog iets wat op een kangaroo rat leek. Ondertussen was de temperatuur opgelopen tot 37 graden Celcius, maar het was een droge warmte, niet heel vervelend dus, maar ik was ook wel weer blij om na een paar minuten weer in de auto te zitten.
We zijn later nog gestopt bij een Mall en na een uurtje zijn we weer naar het hotel gereden. Toen we daar aankwamen was het nog maar 15.40 uur. Het plan was om rond 16.30 uur naar de Mall hier in de buurt te rijden om daar kaartjes te kopen voor de film “What happens in Vegas†die om 17.30 uur begon. Voordat de film begon konden we nog mooi even iets eten in de foodcourt. Roland nam taco’s en ik een pizzapunt.
Even later zaten we lekker onderuit gezakt met een zak popcorn (Roland) naar de film te kijken met een stuk of 10 andere bezoekers. Bijna een lege zal dus. Het was een leuke film!
Om 19.45 uur waren we alweer in het hotel. We hebben ons meteen omgekleed om te gaan zwemmen.
De zon was bijna onder, maar nog steeds was het warm. We hebben zelfs nog even in het verwarmde bubbelbad gezeten wat ik echt heerlijk vond. Voor Roland was dat iets te warm. Nadat ik nog wat gezwommen had ben ik terug gegaan naar de kamer. Het is nu 21.15 uur. We kijken tv en zitten aan de Mountain Dew (erg lekker drankje), BBQ-chips (Roland) en honey roasted peanuts. Morgen een lange rit naar Alamogordo.
Dag 4 Tucson – Alamogordo Temperatuur: 37 C
We zitten nog steeds niet helemaal in het juiste ritme. ’s Nachts klaarwakker en vroeg opstaan. Ik lag om 22.00 uur in bed en roland een kwartier later. We werden op een gegeven moment wakker en dachten allebei dat het al ochtend was, maar het was nog maar 1.15 uur. Roland vloekte en daar moest ik wel om lachen. Ik baalde ook dat het nog zo vroeg was. Om 3.00 uur werden we weer wakker maar vielen ook weer in slaap. Toen we om 4.45 uur weer wakker werden zijn we maar opgestaan.
Rond 6.15 uur checkten we uit. Na getankt te hebben zijn we naar een supermarkt gereden voor ijsblokjes en wat andere dingen en meteen doorgereden naar Denny’s waar we een uitgebreid ontbijt hebben genuttigd. Ik had nog nooit zo’n ontbijt gehad met scrambled eggs, bacon, sausages, hashbrowns en toast, dus het werd tijd om dat eens uit te proberen. Het was best lekker voor een keer.
Vandaag stond er een lange rit op het programma. Onderweg zijn we een paar keer gestopt bij mooie restarea’s. We hebben wat fruit gegeten en een beetje rondgelopen. Ondertussen was het alweer 37 graden Celcius, dus erg warm, maar als je je niet te druk maakt, is het best te doen.
Na zo’n 5,5 uur rijden kwamen we aan in White Sands National Monument. Nadat we het visitorscenter bezocht hadden zijn we door het park gereden. Wat is dat mooi zeg! Overal spierwit zand (eigenlijk gips) en de mooiste planten die daar groeien. We kwamen uit bij een picknickplaats. Het was als het ware een enorme lege ruimte met hoge duinen eromheen waar een flink aantal overdekte picknicktafels stonden. De auto kon je er gewoon naast zetten. Ik dacht nog, je gaat toch niet in deze hitte picknicken, maar iedereen deed dat daar. De meeste tafels waren bezet. We zagen een vrije tafel en aten daar onze ananas en wat chips. De koude Mountain Dew smaakte heerlijk.
Ik ben een duin opgelopen, op zich een kleine moeite, maar ik stond bovenop behoorlijk te hijgen. Veel te heet voor inspanningen. Snel weer naar beneden waar Roland de airco van de auto al had aangezet. Na een klein half uur zijn we het park uitgereden richting het hotel. Dit rit duurde precies een half uur. Om 19.00 uur wilden we weer terug in het park zijn om de Sunset Stroll mee te maken onder leiding van een ranger.
Ik had erg veel zin om te zwemmen, maar van een afstand zag ik al dat het zwembad niet veel voorstelde. Toch maar even van dichtbij bekeken en toen zag ik dat het zwembad gesloten was. Helaas! Een lauwe douche dan maar, want ik had het heel erg warm. Toen ik net onder de douche stond bij te komen kwam Roland naar me toe om te zeggen dat ik toch een klein beetje op moest schieten, want hij was er net achter gekomen dat we in een andere tijdszone zaten. Het was al een uur later. Oeps!
We besloten wat te eten bij Taco Bell, ik had daar nog nooit gegeten, maar Roland was er altijd zo enthousiast over. Nou, ik vond er niet veel aan. En de icetea die ik erbij had genomen smaakte naar water. Om 18.00 uur zijn we weer teruggereden naar white Sands NM, er stond op een bord aangegeven waar we moesten zijn. We waren zo’n 20 minuten te vroeg, maar op dat moment waren we de enigen. Toch stonden er om 19.00 uur 14 man te luisteren naar de ranger. Ondertussen kwamen er nog 6 mensen bij. We liepen met de groep naar verschillende plekken waar de ranger iets over vertelde. Het was op zich wel interessant, maar ik heb niet constant geluisterd. Ik vond het toch wat interessanter en leuker om foto’s te maken en dat kon ook gewoon.
Na een uur ging de zon bijna onder en de ranger was uitgepraat. Hij liep met een aantal anderen terug naar de auto’s. Roland en ik waren druk bezig foto’s te maken van de natuur en van onszelf. Daarna hebben we nog een tijdje in het zand gezeten en van de zonsondergang genoten. Echt een prachtig uitzicht hadden we. Hopelijk komt dat ook goed over op de foto’s.
Het werd steeds donkerder en we besloten terug te lopen naar de auto. Om 21.15 uur waren we weer in het hotel.
White Sands National Monument is echt een aanrader!!!
Dag 5 Alamogordo – Albuquerque Temperatuur: 30 C
Roland lag gisteravond al eerder in bed dan ik. Dat is echt een uitzondering. Hij was ontzettend moe. We hebben gister eigenlijk een beetje teveel gereden. We lagen om 21.45 in bed en voor het eerst sinds deze vakantie hebben we een goede nacht gehad. De eerste keer dat ik op de wekker keek was het 5.30 uur en na een kwartier zijn we opgestaan. Ik voelde me wel minder uitgeslapen dan de vorige dagen.
We hebben de auto weer ingeladen en dat ziet er zo uit:
We zijn naar de Walmart gereden om ons ontbijt te kopen, want we wilden gaan picknicken in het Valley of Fire National Recreation Area. Het was best nog een eindje rijden. We betaalden de entree van $3 en reden naar een picknickplek. Daar aangekomen hadden we een prachtig uitzicht. Het zag er wel apart uit, zwarte lavablokken en in de verte een heleboel bergen. Het was ook helemaal stil daar.
We aten onze kant-en klare broodjes/yoghurt en vruchtensap en na 3 kwartier reden we verder. Het plan was dat we binnendoorwegen zouden nemen, maar na overleg kozen we toch voor de snelweg, dat zou wel een uur schelen. Om 13.30 uur kwamen we aan in Albuquerque. We mochten pas vanaf 15.00 uur inchecken, dus besloten we naar Old Town te gaan. Nadat we de auto geparkeerd hadden liepen we het kleine stadje in. Of eigenlijk een dorpje, zo schattig was het. Alles is daar in dezelfde stijl gebouwd in mooie terracottakleuren.
Er zijn veel souvenirwinkeltjes te vinden en in één daarvan hebben we een aantal kaartjes gekocht om naar huis te sturen. Middenin het dorpje ligt een parkje waar we een tijdje hebben gezeten.
In de buurt moest een leuk, typisch Amerikaans restaurantje zijn, Diner66, die we graag wilden bezoeken. TomTom bracht ons er binnen 10 munten naartoe en het zag er werkelijk super uit! Echt een restaurant uit een oude, Amerikaanse film. We bestelden een grote ijscoupe en ven later werd er een enorm glas vol ijs, warme chocoladesaus en slagroom voor ons neergezet. Bovenop 2 kersen. Dat was wel even smullen. We hebben daar binnen een aantal foto’s gemaakt (ik voelde me echt een toerist).
Het was ondertussen alweer 15.00 uur geweest, dus we waren welkom in het hotel. Het hotel, een Days Inn ziet er mooi uit en de kamer was ook naar onze zin. Ze hebben een mooi zwembad waar we even later dan ook heerlijk in zwommen. Toen we daarna in de zon lagen te drogen kwam er en bewaker langs die zei dat iedereen uit het water moest komen. Het zwembad net net gevuld met nieuw water en er bleek nog geen chloor in te zitten. Wij hebben dus geluk gehad dat we hebben kunnen zwemmen.
Nadat we allebei gedoucht hadden, kregen we toch wel trek in avondeten. Ik had thuis op internet al opgezocht waar een Sizzler zit en daar hebben we vanavond gegeten. Roland nam een halve portie spareribs en de saladebar en ik nam alleen de saladebar. Voor een bedrag van $9 kun je zoveel pakken wat je wilde en er was veel keus. Broodjes, soep, salades, taco’s, fruit enz… Roland wilde daarna nog even rondkijken bij de Best Buy en daar vond ik 2 dvd’s en een cd van Céline Dion die ik nog niet had. Helemaal niet duur. En het leuke is, we kunnen dvd kijken in de auto! Dus op de terugweg (kwartiertje rijden) heb ik me op de achterbank geïnstalleerd en heb ik een paar nummers van Céline bekeken. Geweldig dat dat kan zeg! Mooi beeld ook. Céline galmde de hele auto door, hahaha!
We liggen nu beide op ons king-bed ons verslag te schrijven. Roland zelfs van de afgelopen 3 dagen. Morgen gaan we onze eerste wandeling maken. We gaan naar Kasha Katuwe Tent Rocks NM. Dat ligt tussen Albuquerque en Santa Fe in. Het is anderhalf uur rijden en morgen wordt het rond de 33 graden, dus we willen hier om 6.00 uur uitchecken. Dan hoeven we de wandeling niet in de hitte te maken.
Dag 6 Albuquerque – Holbrook Temperatuur: 33 C
De wekker ging vanmorgen om 5.00 uur. We zijn meteen opgestaan en hebben ons gedoucht. We hadden allebei een pasje van de hotelkamer, maar ik kon de mijne nergens vinden. Dus bij het uitchecken was ik er al vanuit gegaan dat ik mocht gaan betalen. Maar het was geen enkel probleem, niks aan de hand dus. Om 6.15 uur zaten we aan ons ontbijt bij Denny’s. Roland was aan de “all American slam†en ik had 3 pancakes besteld waarvan ik er anderhalf op kreeg.
Binnen een half uur zaten we op de weg richting Kasha Katuwe Tent Rocks National Monument. We waren er om 8.15 uur. Bij de ingang betaalden we $5 en reden het park in. Af en toe rende er een grote haas vlak voor ons de weg over. Bij de parkeerplaats aangekomen bleken wij de enigen te zijn. Lekker rustig dus. We begonnen aan de wandeling. Het eerste gedeelte was allemaal nog vlak. We liepen door spleten van rotsen/bergen die nog geen meter breed waren. Na een tijdje was het niet meer zo vlak en moesten we gaan klimmen. We zaten al behoorlijk hoog en ik kreeg het steeds zwaarder. Roland zijn tempo lag ook wat hoger dan mijn tempo en ik was lichtelijk verkouden wat ook niet meehielp.
Na een uur hield ik het voor gezien. Het was ondertussen ook al behoorlijk warm geworden. Roland liep verder en ik liep rustig terug naar beneden. Ik had al veel mooie foto’s gemaakt, dus ik had absoluut geen spijt dat ik de wandeling niet heb afgemaakt. Ik hoorde mezelf lopen en de dieren schoten voor me weg. Af en toe rustte ik even en door de stilte kwamen de dieren weer tevoorschijn. Eekhoorntjes, hagedissen, vogeltjes, het was leuk om te zien.
Beneden aangekomen heb ik een zakje chips (zout) gegeten en na een half uurtje was Roland er ook al weer. Deze foto’s heeft hij boven gemaakt:
We reden rond 11.00 uur weer terug naar Albuquerque en vandaar uit reden we naar holbrook. Tussendoor wilden we Petrified Forrest NP bezoeken. Het was een behoorlijke rit en we hadden eigenlijk al besloten om dit National Park over te slaan, omdat we moe waren. Mar dat zou betekenen dat we ook weer eerder in Holbrook zouden zijn en waarschijnlijk konden we dan nog niet in onze wigwam. Bovendien ging de klok weer een uur terug. We zijn dus toch naar Petrified Forrest NP gereden. Eerst even rondgekeken in het visitors center en daarna hebben we een route in het park gereden van 23 mile. Het eerste stuk viel ons best wel tegen. We kwamen voor die versteende boomstammen, maar die waren nergens te bekennen. We maakten wel wat foto’s af en toe, ook bij Painted Dessert.
Bij het zoveelste uitkijkpunt zagen we een paar van deze boomstammen liggen, dus wij snel de auto uit (er was niet eens een uitkijkpunt) en wat foto’s gemaakt. We dachten nog, als dat alles is… We reden verder en toen kwamen we op een punt waar wel heel veel boomstammen waren. De teleurstelling was voorbij en we stapten vrolijk uit. Het was 33 graden, maar het waarde ontzettend hard. Toch wel leuk om dit gezien te hebben.
Bij de uitgang van het park lazen we op een bord dat we controle zouden krijgen. Ze wilden controleren dat we geen versteend hout mee namen, maar uiteindelijk mochten we gewoon doorrijden. Hadden wij even geluk!!! We hadden een behoorlijk groot stuk op de achterbank liggen. Haha, nee hoor.
Het was een half uur rijden naar Holbrook. Een tijd geleden zag ik een aflevering van Oprah Winfrey. Zij maakte met haar vriendin een rondreis door Amerika en sliep in deze wigwams. Nou ja, uiteindelijk niet, want toen ze de wigwam van binnen zag, en het kleine raampje wat erin zat, zag ze er toch vanaf. De vrouw die hun hielp bij de receptie herkende haar niet en toen haar vriendin zei dat Oprah voor haar stond, bleek dat ze Oprah niet eens kende. Natuurlijk wilde ik hier graag slapen! De wigwams waren van een afstand al te herkennen. We liepen naar de receptie en we kwamen in een soort huiskamertje terecht waar een vrouw op de bank lag. Ze vroeg, zonder op te staan, waarvoor we kwamen en toen we zeiden dat we gereserveerd hadden kwam ze in de benen. Verder was ze niet zo spraakzaam. Roland zei dat we hier graag wilden overnachten, dat het ons heel leuk leek. Toen werd ze zelf ook wat enthousiaster. Ze vertelde dat ze de laatste tijd veel Nederlanders te logeren heeft gehad. We kregen de sleutel en toen we naar de uitgang liepen riep die vrouw vrolijk dat er vanavond Indian Dancing was. Nou, zo enthousiast waren we ook weer niet, hahaha!
Voor elke wigwam stond een hele oude auto. Sommigen waren mooi oud, uit de jaren 50, anderen waren iets minder oud, maar helemaal verroest. Wij hadden een prachtige witte auto voor de deur staan en zetten onze auto ernaast.
Binnenin de wigwam was het heel klein, maar erg gezellig. We hebben elk een eigen Queen-bed.
We zijn vroeg gaan eten bij een restaurant, genaamd Butterfield Stage Co, een steakhouse wat er van binnen erg gezellig uit zag. Roland nam de babyribs en ik een hamburger. Er zat een saladebar bij. We moesten wel erg lang wachten op ons eten.
Via de TomTom zochten we even later een postkantoor op voor onze kaartjes die we de avond daarvoor geschreven hadden. Zo zagen we ook nog wat van Holbrook. Ik vond het een armoeding stadje. Toen ik even later mijn verslag aan het schrijven was, begon alles licht te trillen. Er rijdt namelijk om de zoveel minuten een trein door onze achtertuin. We wisten dat van tevoren. Ik ben benieuwd of we hier ook last van hebben vannacht.
Dag 7 Holbrook – Monument Valley Temperatuur: 33 C onderweg, 23 in MV
We hadden de wekker op 6.30 uur gezet, maar om 5.45 uur was ik al wakker. Roland werd een kwartier later wakker en toen zijn we opgestaan. Midden in de nacht begon er nog wel een trein hard te toeteren waar we wakker van werden, maar verder hebben we geen last gehad van de treinen.
We hoefden niet uit te checken, omdat er niemand bij de receptie aanwezig was. We mochten de sleutel gewoon op de kamer laten liggen. Om 7.15 uur reden we naar de Saveway die schuin tegenover de wigwams lag om boodschappen te kopen. We lieten elk een broodje beleggen die we later bij een rest area op zouden eten.
We wilden vandaag naar Meteor Crater, Sunset Vulcano National Monument en Wupatki National Park. Na een tijdje namen we de afslag om te ontbijten. Gezellig aan één van de vele picknicktafeltjes. Helaas, we hadden pech met ons ontbijt. Het brood was oud en bij mij zat er een scherpe, onsmakelijke saus op, het was echt niet te eten. De vruchtensap die we gekocht hadden was ook niet lekker. Nadat we alles weg hadden gegooid gingen we op zoek naar een Subway. Die vonden we heel snel. Mmmm… dat broodje smaakte toch een stuk beter!
We hadden het er even over gehad om Meteor Crater over te slaan, maar we waren al dicht in de buurt en Roland wilde er toch wel graag heen. In 2002 was hij hier voor het laatst geweest. Ik was er nog nooit geweest, maar het leek me niet zo bijzonder. Toen ik zag dat de entree $15 p.p was, besloot ik niet mee naar binnen te gaan. Zonde van het geld als ik me toch niet zo voor dit park interesseer en Roland vond het niet erg om alleen te gaan. Ik heb lekker wat gelezen in de auto. Na een uurtje kwam Roland terug en zijn we naar Sunset Vulcano NM gereden. Daar hebben we een wandeling gemaakt van 1,7 km. Een kleine wandeling dus. Het was wel apart om de vele lavablokken te zien en we hadden steeds een mooi uitzicht. Ik heb nog wel een tip: loop hier niet op je sandalen. Je loopt namelijk over grind en dat voelt niet fijn heb ik gemerkt.
We hebben uiteindelijk Wupatki NM niet bezocht, maar we zijn in één keer doorgereden naar Monument Valley. Daar kwamen we aan om 16.15 uur. Het visitorscenter was gesloten i.v.m. renovatie, maar je had daarboven wel een prachtig uitzicht. We hebben veel foto’s gemaakt en op de achtergrond hoorden we 4 Indianen zingen en trommelen. Dat had wel wat vond ik. Hoorde er echt bij. We gaven de Indianen een tip en reden even later een stuk over de onverharde weg. We werden behoorlijk door elkaar geschud. Het is hier zo mooi!!!
Toen was het tijd om naar de campground te rijden, waar we een cabin hadden gehuurd. We reden eerst verkeerd, maar nadat we gevraagd hadden waar we moesten zijn, reden we, na het inchecken, de campground op. Er stonden maar 3 cabins en nummer 1 was voor ons. De lokatie maakte alles goed, maar toen ik de deur van de cabin opende, was ik helemaal blij. We hadden een eigen keukentje met magnetron, koelkast en zitje, maar nog belangrijker, we hadden een eigen douche en toilet! Daar hadden we niet op gerekend. Het was zo’n gezellig huisje in een prachtige omgeving. Er stond een barbecue naast onze cabin met een picknicktafel. Roland wilde heel graag barbecuen, dus even later stonden we in de supermarkt (2 minuten rijden) om houtskool, vlees, brood en een salade te kopen. Het was allemaal heel lekker. Ik was al klaar met eten, maar voor Roland lag er nog een grote t-bone-steak te sudderen. Hij at hem op in het donker. We hebben gedouched en ons verslag geschreven. Nog even tv gekeken (ja, die hing lekker boven ons bed) en daarna zijn we gaan slapen.
Dag 1 (do.05-06) Amsterdan – Phoenix
-Vertrek Schiphol 12.25 uur (8.43 uur vliegen)
-Aankomst Washington 15.08 uur lokale tijd
-Vertrek Washington 18.18 uur (4.44 uur vliegen)
-Aankomst luchthaven Phoenix 20.02 uur lokale tijd
-Auto ophalen
-Zwembad aanwezig
Days Inn, Scottsdale, $56,13 (ontbijt inclusief)
Dag 2 (vr.06-07) Phoenix – Tucson
± 219 mijl – 4.35 u
-Ontbijten in hotel
-’s Ochtends naar de Wal-Mart voor boodschappen
-Via Goldfield, een ghosttown/mijnstadje
-Apache Trail rijden
-Evt. zonsondergang Saguaro NP als we tijd hebben
-’s Avonds evt. naar de Mall
-Zwembad
Country Inn & Suites, $67,13 (ontbijt inclusief)
Dag 3 (za.07-06) Tucson
-Eerst samen ontbijten in hotel
-Roland naar Biosphere 2
-Marloes uitslapen/zwemmen
-Lunchen bij IHOP?
-Vliegtuigkerkhof bezoeken
-Saquaro NP (Desert Discovery Nature Trail)
-Zonsondergang Saguaro NP bekijken als dat gister niet gelukt is
-Evt. ‘s avonds naar de Mall/Bioscoop
-Zwembad
Country Inn & Suites, $67,13 (ontbijt inclusief)
Dag 4 (zo.08-06) Tucson – Alamogordo
±343 mijl – 5.20 u
-Lange rit van Tucson naar Alamogordo
-Begin van de avond tour White Sands NM (Sunset Stroll)
Days Inn, $0,00 (gratis voor ons via Triprewards)(ontbijt inclusief)
Dag 5 (ma.09-06) Alamogordo – Albuquerque
±209 mijl – 3.35 u
-Ontbijt kopen bij de Wal-Mart
-Via Valley of Fires National Recreation Area (hier ontbijten)
-’s Middags Albuquerque Old Town bezichtigen
-Dineren bij Sizzler
-Evt. ‘s Avonds naar Coronado Center (Mall)
Days Inn, $56,61
Dag 6 (di.10-06) Albuquerque – Holbrook
±234 mijl – 3.20 u
-Ontbijten bij IHOP?
-’s Ochtends vroeg hike Kasha – Katuwe Tent Rocks NM
-Daarna rit naar Holbrook via Petrified Forrest NP
Wigwam Motel, $54,00
Dag 7 (wo.11-06) Holbrook – Monument Valley
±268 mijl – 5.40 u
-Via Meteor Crater NM
-Via Sunset Crater Vulcano NM
-Via Wupatki NM
-Zonsondergang Monument Valley bekijken
Cabin Gouldings Lodge, $69,00
